Στην κλινική εικόνα του ανθρώπου που υποφέρει από την Προκαλούμενη από Ουσίες Αγχώδης Διαταραχή παρατηρούμε έντονο άγχος, Προσβολές Πανικού,ιδεοληψίες, ψυχαναγκασμούς.

Πρόσθετα χρειάζεται να Υπάρχει απόδειξη από το ιστορικό, τη φυσική εξέταση ή τα εργαστηριακά ευρήματα ότι τα συμπτώματα της διαταραχής εμφανίστηκαν κατά τη διάρκεια ή μέσα σε ένα μήνα μετά από Τοξίκωση ή Στέρηση Ουσίας ή καθώς και η παρατήρηση πως η χρήση φαρμακευτικής αγωγής συνδέεται αιτιολογικά με τη διαταραχή.

Στα πλαίσια της κλινικής διάγνωσης,χρειάζεται να κωδικοποιήσουμε την προκαλούμενη από ουσία αγχώδη διαταραχή αναφέροντας την ειδική ουσία του Αλκοόλ, της Αμφεταμίνης, της Εισπνεόμενης Ουσίας, του Ηρεμιστικού, Υπνωτικού ή Αγχολυτικού, της Καφεΐνης, της Κοκαΐνης, της Φαινκυκλιδίνης,του Ψευδαισθησιογόνου ή της, Άλλης [ή Άγνωστης] Ουσίας

Δεν ξεχνούμε να Προσδιορίσουμε τον τύπο
Γενικευμένου Άγχους: αν στην κλινική εικόνα προεξάρχει υπερβολικό άγχος ή υπερβολική ανησυχία για έναν αριθμό γεγονότων ή δραστηριοτήτων

Με Προσβολές Πανικού: αν στην κλινική εικόνα του ατόμου παρατηρούνται Προσβολές Πανικού

Με Ιδεοψυχαναγκαστικά Συμπτώματα: αν στην κλινική εικόνα προεξάρχουν ιδεοληψίες ή ψυχαναγκασμοί

Με Φοβικά Συμπτώματα: αν στην κλινική εικόνα του ανθρώπου εκφράζονται φοβικά συμπτώματα

Καθώς και το σημείο έναρξης της διαταραχής για την εφαρμογή ανά ουσία διαχωρίζοντας αυτή στην

Έναρξη Σε Διάρκεια Τοξίκωσης: αν πληρούνται τα κριτήρια της Τοξίκωσης από την ουσία και τα συμπτώματα αναπτύσσονται κατά την διάρκεια συνδρόμου τοξίκωσης

Ή Με Έναρξη Στη Διάρκεια Στέρησης: αν πληρούνται τα κριτήρια της Στέρησης της ουσίας και τα συμπτώματα αναπτύσσονται κατά τη διάρκεια ή λίγο μετά από σύνδρομο στέρησης

Στις περιπτώσεις της προκαλούμενης από ουσίες αγχώδης διαταραχής, η γνωσιακή-συμπεριφορική ψυχοθεραπεία αποβλέπει στην μείωση των συμπτωμάτων άγχους όπως αυτά εκδηλώνονται στα πλαίσια της διαταραχής.

Αφού ο θεραπευτής δώσει την πρέπουσα προσοχή στην διαμόρφωση ενός ασφαλούς κλίματος θα προχωρήσει στην εφαρμογή των συμπεριφορικών τεχνικών στοχεύοντας στην διαχείριση των συμπεριφορικών και σωματικών αντιδράσεων.

Η διαφραγματική αναπνοή, η χαλάρωση, η έκθεση, η συστηματική απευαισθητοποίηση, η θεραπεία αποστροφής, η απόσπαση της προοχής, το σταμάτημα της σκέψης, η παρεμπόδιση της αντίδρασης, η χρήση θετικών και αρνητικών ενισχύσεων, η χρήση ποινών είναι οι τεχνικές που φαίνεται να έχουν καλά αποτελέσματα στην μείωση της έντασης του άγχους.

Στην γνωσιακή αναδόμηση, δουλεύοντας στα ημερολόγια των δυσλειτουργικών και αυτομάτων σκέψεων αλλά και στο έντυπο εργασίας της πυρηνικής πεποίθησης επιτυγχάνεται η αναδιαμόρφωση του δυσλειτουργικού τρόπου σκέψης του θεραπευόμενου.

Και πειραματιζόμενοι στην επιτυχημένη διαχείριση των συμπτωμάτων της διαταραχής, ο θεραπευτής ενισχύει τον θεραπευόμενο για την ολοκλήρωση της θεραπείας.

 

Βασιλική Γ. Βενέτη ΜΑ Κλινικής Ψυχολογίας

Ειδίκευση στη Γνωσιακή-Συμπεριφορική Ψυχοθεραπεία